لامع درميانى ( ولادت 77 - 1076 ه ) محمد رفيع بن عبد الكريم در ميانى شاعرى توانا و مردى محتشم و كريم و و الا همّت و عرفان مسلك بوده است . وى در درميان قهستان ، از بخشهاى فعلى بيرجند ولادت يافت . از اشعارش بر مىآيد كه شاعر از علوم متداول زمان و دانشهاى اسلامى بهرهء فراوان داشته است . عمرش كه ظاهرا بيش از شصت سال نبوده با يكى از پرآشوب‌ترين دوران‌هاى تاريخ ايران مقارن بوده است . ديوان اشعارش اخيرا به طبع رسيده و شامل انواع شعر است . 21 [ در بعثت رسول اكرم ( ص ) ] الا اى دل سخن كن ساز و فكر آغاز و پاكن سر * بنه بر تارك نطق و بيان از جوهر معنى ز نو افسر ز نوك خامه زن شانه سر زلف سياه خط * بَرو آغوش معنى كن ز مضمون نوى زيور ز نعت و مدح و فضل و معجزات سرور عالم * منوّر كن زمين و آسمان و كوه و صحرا بل كه بحر و بر خديو يثرب و بطحا انيس بزم او ادنى [ 1 ] * نديم راز ما اوحى [ 2 ] ، شفيع جرم در محشر ز روى فضل و عقل وجود و دانش مىرسد او را * شرف بر آدم و ادريس و نوح و انبيا يكسر